نوروپلاستیسیتی در کودکان

سلام

برای دریافت و دانلود فایل مطلب میتوانید به آدرس زیر مراجعه کنید:

دانلود مطلب

قسمت دوم؛ بازی و اسباب بازی های مناسب برای کودکان

با سلام خدمت خوانندگان محترم ؛

باعرض پوزش از اینکه ادامه مطلب را دیر زدم ؛

در یک سالگی از اسباب بازی های کوکی که راه می روند و صدا می دهند خوشش می آید و توجهش به آن ها جلب می شود. همچنین به پرنده ها، حیوانات، وسایل نقلیه و کسانی که حرکت می کنند نیز توجه می کند. می توان او را نشاند و با قل دادن توپ، او را با توپ بازی آشنا کرد.

کودک تا یک سالگی با هر وسیله ای که در اختیارش قرار گیرد، بازی می کند و آن ها را از چند جنبه مورد بررسی قرار می دهد؛ از لحاظ زبری، نرمی، طعم، صدا و امثال آن. برای بچه های این سن جغجغه، عروسک و حلقه های نرمی که تمیز کردن آن ها آسان باشد بسیار مناسب است.

کودکی که تازه می خواهد راه بیفتد به اشیایی علاقه دارد که بتواند با آن ها کاری انجام دهد نه چیزهایی که فقط آن ها را بنگرد یا لمس کند. کاسه های پلاستیکی رنگارنگ، عروسکی که آن را دربغل بگیرد، بادکنک رنگی، توپ خوش رنگ و بازیچه ای مثل روروئک که کودک آن را به سمت جلو هل بدهد از وسایل مطلوب او در این سن هستند.

ادامه نوشته

بازی و اسباب بازی های مناسب برای کودکان

 سلام خدمت تمامی خوانندگان محترم ؛

در این پست و چند پست بعدی در نظر دارم بازی های مفید از تولد تا13 سالگی را برایتان بگذارم . امیدوارم که مورد توجه همه ی شما واقع شود . این مطلب را من از سایت های مختلف جمع آوری کردم و یک جا برایتان گذاشتم . این بازی ها برای دانشجوهایی که کلینیک منتال می روند بسیار مفید می باشد.

یکی از نیازهای مهم و اساسی کودک، نیاز به بازی و اسباب بازی است. بازی برای کودک همانند آب است برای ماهی. کودک بدون بازی نمی تواند به رشد متعادل و سازنده ای برسد. اسباب بازی شوق زیستن را در وجود کودک برمی انگیزد موجب پرورش قوای جسمی، ذهنی، روانی، عاطفی و اجتماعی کودک می شود.

اسباب بازی همچنین موجب می شود که کودک با دنیای بیرون ارتباط برقرار نماید و تجارب خویش را گسترش دهد و با مفاهیم مختلفی همانند رنگ، شکل، اندازه، بالا، پایین و… آشنا شود.

مسأله مهم این است که بازی و اسباب بازی ها باید متناسب با ویژگی های سنی، رشد جسمی و روانی کودک باشد تا اثرات مفید و سازنده را داشته باشد وگرنه بعضی مواقع ممکن است اسباب بازی به دلیل عدم تناسب با ویژگی های سنی و رشدی کودک، او را دچار شکست های متعدد و در نهایت، احساس حقارت کند که در این صورت، آن اسباب بازی برای کودک مضر است.

روان شناس مشهور ژان پیاژه تأکید می کند که والدین در انتخاب اسباب بازی دقّت و هوشیاری لازم را داشته باشند؛ چرا که در شکل دادن به تمایلات عاطفی و روانی او نقش مهمی ایفا می کند و چنانچه در انتخاب آن ها توجه کافی نشود، ناخواسته تمایلات کودکان به گونه ای شکل می گیرد که مورد انتظار نبود.

ادامه نوشته

موشک را با انگشت به هوا می فرستند نه با لگد...

سلام

برای خواندن متن زیر ابتدا به این لینک مراجعه کرده و حتما بعد ازآن متن زیر را بخوانید

کاردرمانی یا .... درمانی

کودک ناتوان با دستان مهربان و شفابخش پیشرفت میکند نه با مشت و لگد یک فرد صرفا مدرک دار!

برای مادری که که فرزندش را تر و خشک میکند و لباس خوش رنگ به او میپوشاند و روز به روز شاهد بالندگی اوست، صدای به به و چهچه بلند میشود که چه مادر فداکاری، چه مادر خوش سلیقه ای، چه مادر ....

ولی مادر کودک مبتلا به نقص جسمی و ذهنی که برای همین یک کودک باید به اندازه ی یک مهد کودک زحمت جابه جایی و نظافت را متحمل شود و هر روز شاهد افت توانایی های جسمی و ذهنی کودکش باشد و از سویی جسم و روان خودش نیز در این بین زغال اجاق خانه میشود و دود....

با تمامی این احوال برای خلاصی از حرفها و نگاههای فامیل و در و همسایه با آخرین زره ی امیدش به کلینیک کادرمانی می آید ، ولی با کمال تأسف آنجا نیز می بیند که درمانگر کودکش، دائما نق میزند که خانم چرا آب دهن بچه ات را پاک نمی کنی، خانم چرا بچه ات ....و اگر هم نگوید با اخمش دل مادر را درد می آورد که انگار خود مادر این طور خواسته....

در نتیجه این میشود که مادر با لبخندی زورکی میرود و گاهی به آسمان نگاه میکند و گاهی به دلبندش، میرود و به هر دری میزند که کودکش لااقل دست و پایش را تکان دهد و یا قدمی بر دارد ولو اینکه هیچ تغییری در توانایی های ذهنیش ایجاد نشود و تا آخر عمر در حد یک کودک باقی بماند...و این میشود که او را نزد یک درمانگر خشن و به قول خودش جدی میبرد به امید اینکه راه بیفتد...

این مادر در فطرت با سایر مادرانی که در نیمه شب با صدای دلبند خود بیدار می شوند تا آنان را سیر کنند هیچ تفاوتی ندارد ولی حاضر می شود دندان بر جگر بگذارد و صدای زجه ی پاره ی تن خود را بشنود تا اینکه شاید....  

من نمیگویم که همه عزیزان کاردرمان این طورند و من نمیگویم باید همان طور که با یک کودک سالم رفتار میکنید با این کودک دچار بیماری نیز کاملا همان گونه برخورد کنید ولی میگویم که لااقل میتوانیم کمی بیشتر به این مادر با تعریف و تمجید از لباس و رنگ چشمان کودکش و یا دستان کوچک او و...،بها بدهیم تا احساس کفایت بیشتری کند و...

در آخر حرفم این است که علمی کار کنیم و با والدین در مورد عواطف کودک و حساسیت های بدنی او صحبت کنیم           

چگونگی برخورد با کودکان پرخاشگر و بررسی علل رفتارهای پرخاشگرا

با اینکه رفتارهای پرخاشگرایانه مثل ضربه زدن، جیغ زدن، و حتی گاز گرفتن برای یک کودک یک تادو ساله چندان غیر طبیعی به نظر نمی رسد، اما برای کودکانی ...

ادامه نوشته